سال 1382 تازه با کامپیوتر بطور جدی آشنا شدم. تا اون موقع فقط تو دانشگاه اونم واسه اینکه مثلاً واحد کامپیوتر داشتیم یه ترم با کامپیوتر فقط کیوبیسیک کار کردیم و آخر سر هم نفهمیدیم خارج از چهارچوب دانشگاه این برنامه به چه دردی می­خوره و اصلاً چه لزومی داشت که ماهایی که رشته­ی کامپیوتر نبودیم با یه همچین برنامه‌ایی آشنا بشیم؟

اون موقع هنوز هفت گانه­های ICDL تو محدوده­ایی که ما زندگی می­کنیم مثل آب خوردن حیاتی نبود و می­شد بدون اونا هم زندگی کرد و اصلاً آب تو دلت هم تکون نمی­خورد

تا اون سال بطور جدی گذرم به کامپیوتر و کارای کامپیوتری نخورده بود و معمولاً اگه کاری داشتم، میدادم بیرون انجام بدن. اما اون سال خودمون کامپیوتر خریدیم و تصمیم گرفتم با این نرم افزارهای جورواجور دست و پنجه نرم کنم و این جوری شد که مهر ماه همون سال با دنیای نت هم آشنا شدم

اوائل آشنایی هر کسی با دنیای نت شاید فرق داشته باشه و یا شایدم نداشته باشه. نمی‌دونم. اما مطمئناً هر کی با دنیای نت آشنا شد معمولاً از چت روم‌ها هم بی­خبر نيست و یه خرده اطلاع داره که دنیا دست کیه! اما من هنوز نمی­دونستم دنیای نت دست کیه و باید از یکی دو نفر می­پرسیدم. واسه همین هم یه سری به این چت روم‌ها زدم و این جوری شد که اواخر مهرماه 1382 سر و كله‌ي من توی دنیای نت هم پيدا شد

نمی­دونم از شانس خوب من بود یا اینکه خدا دوسم داشت که همون اوائل، کاری کرد که شناخت خوبی از این دنیا داشته باشم و خیلی زود ماهیتش برام مشخص بشه و بی­خودی وقتمو تو چت روم‌ها تلف نکنم

راستی؟
اصلاً به قسمت و شانس اعتقاد دارین یا نه؟ چقدر فکر می­کنین پیدا کردن یه دوست خوب اونم توي دنیای نت در اختیار خودتونه و چقدر شانس رو دخیل می­دونین؟ حتی تو دنیای خارج از نت، هیچ فرقی نمی­کنه. موضوع همون مسئله­ی قرارگیری یه آدم تو مسیر زندگیه

من فکر می­کنم شانس در این مورد امتیازش بیشتر از اختیار آدمه. واسه قرارگیری یه دوست خوب تو مسیر زندگی؛ شانس حرف اول رو می­زنه اما واسه نگهداشتنش، اختیار خودت حرف اول رو می­زنه و دیگه به شانس ربطی نداره. البته این نظر منه و نمی­دونم شما چقدر باهاش موافقین

تقریباً 24 سال بود که فقط دنیای خودمو داشتم. افکار خودمو، ایده­های خودمو و هر چی رو که دیده بودم یا هر چی رو که خونده بودم و فکر می­کردم درسته انجام می­دادم. هیچ کس نبود که عقیده­ایی برخلاف نظر من داشته باشه

من توی یه مجموعه­ی همگن بزرگ شده بودم. ناهمگنی نبود. چرا، تا اون سن و سال برام بوجود نیومده بود. کسی ازم دلیل یه کاری رو نپرسیده بود و من فکر می­کردم همه چی درسته و هیچ مشکلی هم نیست و دنیا داره به روال عادی خودش پیش می‌ره

تا اینکه وارد دنیای نت شدم

ادامه دارد ...